Najczęściej spotykanymi zniekształceniami i dolegliwościami stóp u osób dorosłych są:

• stopa wydrążona,

• stopa płaska i płasko-koślawa,

• paluch koślawy,

• paluch sztywny,

• deformacje placów II-V (palce młoteczkowate, młotkowate, szponiaste),

• metatarsalgia,

• ostroga piętowa,
  
  

Dodatkowe czynniki, wpływające na ból to:

• modzele i nagniotki,

• grzybica stóp,

• wrastające paznokcie.
  
  

Poniższy wpis poświęcimy stopie wydrążonej, stopie płaskiej oraz płasko-kośalwej. W przyszłych publikacjach przedstawimy pozostałe dolegliwości bólowe występujące w przodostopiu i śródstopiu.

Budowa anatomiczna stopy ma, duży wpływ na chód człowieka. Funkcja chodzenia rozpoczyna się po między 10-12 miesiącem życia. Małe dzieci chodzą na ugiętych stawach biodrowych i kolanowych rozstawiając szeroko nogi, w ten sposób obniża się punkt ciężkości ciała i poszerza się czworobok podparcia. U niemowląt występuje typowa szpotawość kolan, która stopniowo po rozpoczęciu chodzenia znika przechodząc najczęściej w koślawość kolan, zmniejsza się ona w widoczny sposób około 6 roku życia. Chód jest stabilny i bezpieczny, przybierając stały charakter dopiero około 7-8 roku życia. U osób dorosłych chód zmienia się pod wpływem pojawiających się zmian patologicznych w narządach podporu i lokomocji. Inwolucja ma ogromny wpływ na sposób poruszania

Stopę ludzką tworzy 26 kości. Składa się ona z: kości piętowej, skokowej, kości stępu łódkowatej, sześciennej i klinowatych, kości śródstopia i paliczków palców. Wszystkie kości są złączone więzadłami. Prawidłowo zbudowana stopa ma trzy punkty podparcia: piętę, głowę I kości śródstopia oraz głowę V kości śródstopia. Trójkąt, utworzony z tych punktów, równomiernie przenosi obciążenia stopy w trakcie chodu.